Hard werken en heel veel vaarplezier! (2008)

Net voor de echte herfst begon waren we nog een weekend op het Wad. Om weer zout water op te snuiven en bruisende golven te horen als een stoere klipperkop door de golven ploegt. Om de zon te zien die in de verte op de eilanden schijnt en de kinderen verbaasd te horen uitroepen dat de boeien door het water getrokken worden. Als bemanning voeren een aantal oudgedienden mee die al voor de derde keer aanmonsterden op de tweemastklipper Reaklif, maar er ging ook nieuwe aanwas mee.

Het tij was ons zaterdagmorgen goed gezind en we konden op ons gemak na het ontbijt vanuit Kornwerderzand vertrekken. Een prachtige dag om met een lopend windje naar Vlieland te zeilen. Toch gaf de zuidenwind meer verlaging van de waterstand dan verwacht. En tijdens de koffie op het Zuidoostrak kwam het zwaard zover omhoog dat het er even op leek dat we met zijn allen in het kluivernet moesten klimmen om het dieper stekende achterschip wat omhoog te brengen. Maar met de motor erbij scharrelden we gelukkig net op tijd over het wantij heen.

De zeiltocht van dit jaar blonk uit in het creatief gebruik van bijzeilen. Geen mogelijkheid bleef onbenut om waterzeilen, stagzeilen en gaffeltopzeilen te zetten. Wat een plezier!

’s Middags op Vlieland fietsten en wandelden we, de kinderen speelden op het strand en uiteindelijk dronken we een borrel in de kuip. Moe en voldaan konden we te kooi.

Zondag was de wind naar het noordwesten geruimd en kwam het met het tij beter uit om via Harlingen terug te zeilen. Uiteindelijk begon in de Blauwe Slenk de eb al te lopen, maar met alle (bij)zeilen bij ging het juist hard genoeg om de aangekondigde regen voor te blijven. Na de sluis werd het water weer zoet en in de gretigheid om het zeil er weer bij te zetten bleef er een stootwil aan de reling hangen. Niemand die het zag totdat de zwarte bal een paar mijl verder opeens achter het schip dreef. En alsof het niets was maakte onze gelegenheidsbemanning een Man Over Boord rondje en pikten we de boei weer op. Super!